Czwartek, 26 październik 2017 r.
Ewarysta, Lucyny, Lutosławy
wyszukaj na stronie:   
You need to upgrade your Flash Player This is replaced by the Flash content.
Coraz bardziej wzrastać w łasce oto cel życia naszego. A prowadzi nas „Łaski pełna” Maryja.

bł. S.W. Frelichowski
1% podatku dla Caritas Ordynariatu Polowego Wojska Polskiego ORDYNARIAT POLOWY WP na FACEBOOK
październik
2014-10-05
„uBogą Drogą” św. Jakuba z Warszawy do Gniezna – etap I Warszawa - Niepokalanów (4-5 października)

W pierwszą sobotę miesiąca, 4 października 2014 roku, w liturgiczne wspomnienie św. Franciszka z Asyżu, grupa pielgrzymów podążających drogami św. Jakuba, wyruszyła w pielgrzymce błagalnej od grobu Prymasa Tysiąclecia do grobu św. Wojciecha w Gnieźnie, w intencji rychłej beatyfikacji Sługi Bożego Stefana Kardynała Wyszyńskiego.

Pielgrzymkę zapoczątkowano Mszą św. o godz. 7 w Bazylice Archikatedralnej pw. Męczeństwa św. Jana Chrzciciela w Warszawie, skąd pielgrzymi wyruszyli przez Barbakan na Nowe Miasto. Po oddaniu hołdu św. Jakubowi, którego wizerunek znajduje się na jednej z tablic herbowych na frontonie kamienicy przy ul. Długiej, grupa skierowała się w stronę katedry polowej WP, znajdującej się po drugiej stronie ulicy. Widać patron pątników czuwał i sprawił, iż z Matki Kościoła Wojskowego, wyszedł jej administrator ks. por. Maciej Kalinowski, który rozpoznawszy „pielgrzymów jakubowych”, ochoczo udzielił błogosławieństwa na pielgrzymi trud.

Po godzinie wędrowcy dotarli do pl. Narutowicza, gdzie przy kościele pielgrzymim św. Jakuba chwilę odpoczęli. Dalej „Drogą Warszawską Św. Jakuba”, starannie wytyczoną przez „jakubowego orędownika” Jerzego Kazimierczaka, szli przez Ochotę, Włochy, Ursus do podwarszawskiego Ożarowa Mazowieckiego, gdzie przez chwilę odpoczywali przy miejscowym Sanktuarium Jezusa Miłosiernego.

Wędrówce sprzyjała słoneczna pogoda. Pątnikom dane było obserwować jesienne zbiory okopowych, których obfity plon dają podwarszawskie żyzne grunty. Warzywna impresja wydobytych pracowicie z gleby dorodnych pomarańczowych marchwi, zieloność różnych odmian kapusty, kalafiorów, brokułów, pietruszki, jarmużu, selerów pobudzała wzrok i dodawała sił. Delikatny miodowy aromat ostatnich kwitnących upraw i chwastów zachęcał do śmiałego marszu wytyczonym szlakiem.

Poprzez Ożarów, idąc pośród pól, przez Płochocin, gdzie na osiedlu Józefów pielgrzymom było dane odpocząć w sielskim klimacie miejscowej społeczności, pątnicy dotarli do Sanktuarium Matki Bożej Prymasowskiej Wspomożycielki w Rokitnie. Tak tę Świątynię nazwał Sługa Boży Stefan Kardynał Wyszyński, który przed miejscowym obliczem Madonny modlił się wielokrotnie.

Jest to miejsce szczególnie związane z duszpasterstwem wojskowym. Bowiem to na portyku rokitniańskiej świątyni znajduje się oryginalna XVIII w. figura Najświętszej Panny Marii Łaskawej, która do okresu powstania listopadowego zdobiła kolegium pijarów przy ul. Długiej (obecnie Katedra polowa WP). Po upadku powstania, gdy pijarskikościół zamieniono na sobór prawosławny, znajdujące się w nim figury przeniesiono m.in. do Rokitna. Kościół w Rokitnie kilkukrotnie ulegał wojennym zniszczeniom. Poświęcenia odbudowanego, po I-szej wojnie światowej dokonał w 1931 roku biskup polowy Stanisław Gall. Z Rokitna pielgrzymi doszli do Błonia, gdzie zatrzymali się na odpoczynek.

Następnego dnia, w niedzielę 5 października, po porannej Mszy św., z miejscowego kościoła pw. Św. Trójcy „pielgrzymi jakubowi”, rozpoczęli wędrówkę w kierunku Niepokalanowa. Idąc „Drogą Warszawską Św. Jakuba”, przez: Bieniewice, Dębówkę, Bronisławów, Regów dotarli do miejscowości Kaski. Idącym, dystans ok. 13 kilometrów niesłychanie się dłużył. W ten chłodny poranek, siły nadwątlone minionego dnia, jakby nie chciały powrócić. Pielgrzymów sympatycznie pozdrawiali mieszkańcy parafii, zdziwieni widokiem wędrowców o tej porze roku. Uświadomienie celu i intencji marszu budziło szacunek i aprobatę. Również miejscowy proboszcz, ciepło przyjął wędrowców i sam obiecał udać się w pąć, „jakubową drogą”. Mazowiecką albergue w tej niewielkiej miejscowości, tego dnia pełnił trawnik przed sklepem, gdzie miejscowi mieszkańcy, byli zdziwieni „innym jak coniedziela widokiem”. Potrzebny odpoczynek łączył się z refleksją o bogatej przeszłości parafii Kaski nad Pisią, do której wybierała się także szlachta w XVI wieku na swe sejmy.

W dalszej drodze pejzaż stanowiły pola udające się w zimowy odpoczynek, po płodnym letnim okresie. Dzięki Darowi Bożemu, jakim była wspaniała aura, pątnicy już z dala dostrzegali górujące nad horyzontem wieże kościoła parafialnego w Szymanowie. Ten widok był potrzeby, gdyż obolałe nogi niosły coraz wolniej. Świątynia dedykowana „Jedynemu Bogu”, miała być zadośćuczynieniem za błędy protestantyzmu. Na jej frontonie znajduje się zawołanie „SOLI DEO GLORIA ET LAUS” (Jedynemu Bogu sława i chwała) umieszczone przez fundatora parafii Mikołaja Wiktoryna Grudzińskiego, w 1668 roku po potopie szwedzkim.

Naprzeciwko szymanowskiego kościoła parafialnego znajduje się Sanktuarium „Pani Jazłowieckiej”, w którym to wierną wartę pełnią siostry niepokalanki, a pamięć 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich znajduje odzwierciedlenie między innymi w postaci gmachu nowej kaplicy, której kombatanci pułkowi byli jednymi z fundatorów. W centrum świątyni znajduje się Hetmanka Jazłowiecka – łaskami słynąca figura wykonana z kararyjskiego marmuru w XIX w. w Rzymie przez Oskara Sosnowskiego. Posąg Najświętszej Maryi Panny, koronował w 1939 r. Sługa Boży August Kardynał Hlond.

Nawiedzenie sanktuarium otwierało ostatni fragment sobotnio-niedzielnej wędrówki do Bazyliki Niepokalanej Wszechpośredniczki Łask w Niepokalanowie. Świątynia stoi częściowo na fundamentach wykonanych w czasach św. Maksymiliana Maria Kolbe. Ten polski święty franciszkanin jest jednym z patronów pielgrzymki „uBogą Drogą” św. Jakuba. To w jego więzienny pasiak przywdziana jest ręka św. Franciszka znajdująca się w logo pielgrzymki.

Na zakończenie pierwszego sobotnio-niedzielbego etapu pielgrzymowania „uBogą Drogą” św. Jakuba
od grobu Prymasa Tysiąclecia do grobu św. Wojciecha w Gnieźnie, w intencji rychłej beatyfikacji Sługi Bożego Stefana Kardynała Wyszyńskiego, pątnicy udali się na cmentarz w Niepokalanowie, by uczcić obchodzącego imieniny dzień wcześniej Franciszka Gajowniczka. To On, będąc „Bożym narzędziem” przyczynił się do świętości
o. Maksymiliana. To On odczuł pomocną dłoń swojego patrona, którą okazał się inny święty – syn zakonu franciszkańskiego. Świętych obcowanie… Módl się za nami.

Biskup polowy WP Józef Guzdek objął patronatem pielgrzymkę. Wszystkim uczestnikom pąci udzielił pasterskiego błogosławieństwa.

Kolejne sobotnio-niedzielne pielgrzymowanie: „uBogą Drogą” św. Jakuba
od grobu Prymasa Tysiąclecia do grobu św. Wojciecha w Gnieźnie, w intencji rychłej beatyfikacji Sługi Bożego Stefana Kardynała Wyszyńskiego, odbędzie się w dniach:
22.11.2014 (sobota): Niepokalanów-Wyszogród
23.11.2014 (niedziela): Wyszogród-Kępa Polska.

W pierwszym sobotnio-niedzielnym pielgrzymowaniu uczestniczyli: Ryszard Boliński, Ryszard Bożek, Wiesław Czajka, Alicja Mikulska, Marek Mikulski, Elżbieta Pawlikowska, Jerzy Pawlikowski i Łukasz Stefaniak.

Wiesław Czajka, Łukasz Stefaniak
ORDYNARIAT-FB
Nasza Służba 18/2017
Informator
Diecezji Polowej

Copyright © Kuria Polowa WP 2004 - 2017
ul. Tokarzewskiego-Karaszewicza 4; 00-911 Warszawa 62
tel. c. (0-22) 826-05-68; w. 261-87-31-93; fax c. (0-22) 826-93-37
e-mail: opwp@ron.mil.pl;