Czwartek, 26 październik 2017 r.
Ewarysta, Lucyny, Lutosławy
wyszukaj na stronie:   
You need to upgrade your Flash Player This is replaced by the Flash content.
Coraz bardziej wzrastać w łasce oto cel życia naszego. A prowadzi nas „Łaski pełna” Maryja.

bł. S.W. Frelichowski
1% podatku dla Caritas Ordynariatu Polowego Wojska Polskiego ORDYNARIAT POLOWY WP na FACEBOOK
maj
2017-05-08
Błogosławieństwo Pielgrzymów Jakubowych w katedrze polowej WP

W uroczystość św. Stanisława Biskupa i Męczennika, głównego patrona Polski, w katedrze polowej WP, jak co miesiąc zgromadzili się członkowie i sympatycy Konfraterni św. Jakuba. Majowe spotkanie miało wyjątkowy charakter, gdyż w tym dniu odbyło się doroczne błogosławieństwo Pielgrzymów Jakubowych.

Wieczornej Mszy św. przewodniczył proboszcz katedry ks. płk Piotr Majka. Eucharystię wraz z nim koncelebrowali: ks. płk Zbigniew Kępa oraz ks. por. Marcin Janocha. Duszpasterz Pielgrzymów Jakubowych – ks. Kępa, wygłosił okolicznościowe kazanie.

Kaznodzieja próbując połączyć dwa akcenty: wspomnienie głównego patrona polski oraz błogosławieństwo pielgrzymów, przytoczył historię podróży św. Stanisława po Europie Zachodniej, gdzie polski święty zetknął się ze średniowieczną tradycją pątniczą do miejsc świętych. Co prawda, „n
ie mamy żadnych informacji, że św. Stanisław pielgrzymował do Santiago de Compostela. Jednakże idea pielgrzymowania – tzw. ofiarowania Bogu drogi do jakiegoś ważnego miejsca była już w XI w. bardzo dobrze znana” – mówił ks. Kępa. Zwrócił również uwagę na ważny fakt, który odróżnia podróż turystyczną od pielgrzymki. Otóż, „przejście z jednego miejsca do drugiego będzie pielgrzymką, jeżeli wyruszający w drogę – pielgrzym – będzie miał właściwą (odpowiednią) motywację religijną. Pielgrzym w sposób mniej czy bardziej wyraźny formułuje taką intencję: idę, czy też jadę i wszystko, co mnie spotka na tej drodze pragnę odnieść do Boga. Co więcej wyruszyłem w drogę dlatego, że chcę by mój trud, moje przeżycia, moje modlitwy były darem, który w jakiejś intencji ofiaruję Bogu”.

Ks. Kępa podkreślił, iż to intencja determinuje charakter pielgrzymowania. Mówił: „ze względu na wyrażoną intencję pielgrzymka może mieć charakter dziękczynienia, prośby, uwielbienia i przebłagania”. Następnie kaznodzieja przytoczył przykłady na zobrazowanie każdego z pielgrzymich aspektów. Przykładem pielgrzymki dziękczynienia, jest ewangeliczny opis wędrówki do Jezusa jednego z uzdrowionych trędowatych. Który kroczył by podziękować za uzdrowienie. Natomiast „Naaman, wódz syryjski udał się do Palestyny, bo dowiedział się, że jest tam prorok, który może go uzdrowić. … prorok Elizeusz poleca, aby obmył się w Jordanie i wtedy zostanie uleczony. Droga Naamana do Palestyny, chociaż jeszcze nie znał w pełni Boga już była pielgrzymką prośby o uzdrowienie”. Droga Piotra, Jakuba i Jana na Górę Tabor, była pielgrzymką uwielbienia. Uczniowie, „musieli zadać sobie wiele trudu, aby wyjść na szczyt tej niebosiężnej góry. Tam Chrystus przemienił się wobec nich. Św. Piotr w zachwycie powiedział: Panie dobrze, że tu jesteśmy. To prosta, ale jakże głęboka modlitwa uwielbienia”. Pielgrzymkę przebłagania odbył Mojżesz, kiedy „zszedł z Góry Synaj i zobaczył jak jego lud tańczy wokół ulanego ze złota bożka. Rozbił kamienne tablice, starł bożka na proch, skarcił lud i wrócił na Górę Synaj, aby przebłagać Boga za grzechy ludu. Była to jego pielgrzymka przebłagania”.

Na zakończenie kaznodzieja zwrócił się bezpośrednio do pielgrzymów: „Droga Siostro, Drogi Bracie Pielgrzymie, Z tego bogactwa motywacji, nim wyruszysz wybierz jakiś jeden, który wyraża to, czym ostatnio żyjesz, co jest dominującą nutą Twojego życia. Byłoby wielką szkodą, gdybyś tylko wędrował, tylko zwiedzał, tylko szukał przygód, tylko szukał zabytków, lub ciekawych krajobrazów. Pielgrzymowanie jest czymś nieskończenie głębszym. Jest szukaniem Boga; jest okazją, by dowiedzieć się: kim jesteś i jaki ty jesteś; jest ustawiczną modlitwą nie tylko warg ale i całego ciała”.

Po nabożeństwie majowym do ołtarza przybył biskup polowy WP JE gen. bryg. Józef Guzdek, aby przewodniczyć ceremonii błogosławieństwa. Biskup zwrócił się do zgromadzonych pątników z przesłaniem przypominającym istotę pielgrzymowania jakubowego. Mówił, iż pielgrzym idący w samotności, wsłuchuje się w głos własnego sumienia, szuka ciszy i oderwania od zgiełku świata, szuka Boga i kontaktu z Nim. Następnie Protektor Konfraterni udzielił Pielgrzymom Jakubowym specjalnego pontyfikalnego błogosławieństwa. Błogosławieństwa, o które prosili pielgrzymi, gdyż chcą, by Bóg towarzyszył im na pątniczych drogach w kraju i za granicami.

Błogosławieństwo Pielgrzymów Jakubowych miało miejsce w katedrze polowej WP już czwarty raz. Po raz pierwszy takie błogosławieństwo odbyło się w 2012 roku (
http://ordynariat.wp.mil.pl/pl/511_14197.html), kolejne w 2013 roku (http://ordynariat.wp.mil.pl/pl/559_16126.html) oraz 2015 roku (http://ordynariat.wp.mil.pl/pl/651_19743.html). Pierwszy raz jednak, tak liczne grono pielgrzymów brało w nim udział. Głowy na błogosławieństwo pochyliło jednocześnie prawie 40 osób. Ludzie ci, w najbliższych miesiącach będą przemierzać jakubowe szlaki. Są wdzięczni biskupowi polowemu WP, za udzielone im błogosławieństwo na drogę.

Łukasz Stefaniak

ORDYNARIAT-FB
Nasza Służba 18/2017
Informator
Diecezji Polowej

Copyright © Kuria Polowa WP 2004 - 2017
ul. Tokarzewskiego-Karaszewicza 4; 00-911 Warszawa 62
tel. c. (0-22) 826-05-68; w. 261-87-31-93; fax c. (0-22) 826-93-37
e-mail: opwp@ron.mil.pl;