Czwartek, 26 październik 2017 r.
Ewarysta, Lucyny, Lutosławy
wyszukaj na stronie:   
You need to upgrade your Flash Player This is replaced by the Flash content.
Coraz bardziej wzrastać w łasce oto cel życia naszego. A prowadzi nas „Łaski pełna” Maryja.

bł. S.W. Frelichowski
1% podatku dla Caritas Ordynariatu Polowego Wojska Polskiego ORDYNARIAT POLOWY WP na FACEBOOK
październik
2017-10-02
Kazanie Biskupa Polowego Józefa Guzdka wygłoszone podczas inauguracji roku akademickiego w WAT

Prawda narzucona człowiekowi, nigdy nie stanie się jego prawdą. Będąc wolnym, musi ją sam odkryć, osobiście poznać, nierzadko w pocie czoła. Tylko wtedy jest w stanie ją przyjąć i uznać za swoją. Jezus z Nazaretu dobrze o tym wiedział i jako wspaniały pedagog postępował według tej zasady. Najczęściej nie dawał gotowych odpowiedzi, nie narzucał rozwiązań, ale pobudzał do myślenia. „Co myślicie?” – zapytał arcykapłanów i uczonych w Piśmie opowiadając im przypowieść o dwóch synach. Kluczowym stwierdzeniem, „dającym do myślenia”, były słowa: „opamiętał się”. Jeden z synów, który okazał nieposłuszeństwo ojcu, po jakimś czasie zmienił decyzję i wykonał jego polecenie. Zapewne usiadł, pomyślał i odkrył, że bez pracy życie nie ma sensu. A jeśli ma, to tylko na krótki czas. A może doszedł do wniosku, że ojcu należy okazywać posłuszeństwo, bo przecież wszystko, co posiada i kim jest jemu zawdzięcza.

Tę metodę pobudzania do myślenia swoich słuchaczy Jezus stosował wielokrotnie. W ten sposób wychowywał ludzi do myślenia, do szukania prawdy. Wiedział, że to sprawa niezwykle istotna.

Moi Drodzy,
Szczególnym miejscem myślenia i poszukiwania prawdy są wyższe uczelnie. Dlatego muszą być one przestrzenią, gdzie szanowana jest wolność uczonych i uczących się, profesorów i studentów. Jedyną wartością, której możecie służyć jest prawda.

Uczelnia powinna być najpierw   wolna „od wewnątrz”. To znaczy, że prawdziwie naukę mogą uprawiać tylko ludzie wolni, świadomi swojej podmiotowości. Używając słów narodowego wieszcza Cypriana Kamila Norwida, można powiedzieć, że uczonemu, profesorowi nie przystoi być „lokajem i zalotnikiem czasów”; nie może on „kłaniać się okolicznościom a prawdzie kazać, by stała za drzwiami”.

To był początek lat 80-tych XX wieku. Przyszedł do mnie profesor i opowiedział o swoim dylemacie. Naukowcy z jego uczelni dostali polecenie, aby sporządzić ekspertyzę nt. wytrzymałości liny nośnej. Większość sporządziła dokument i złożyła pod nim swój podpis.  On jednak powiedział: „Ja tego nie mogę zrobić, ponieważ nie posiadamy odpowiednich przyrządów, aby wydać opinię w tej sprawie. Od tej ekspertyzy będzie zależeć życie wielu ludzi”. Wolny człowiek, wolny profesor, który kłaniał się tylko prawdzie i prawdzie służył. Minęło już wiele lat od tamtego spotkania, a ja tego człowieka pamiętam. Pamiętam jego twarz. Wielki człowiek, prawdziwy naukowiec.

Przykładów z obszaru nauk humanistycznych także nie brakuje. Postawmy tylko jedno pytanie: Jakimi naukowcami byli ci historycy, którzy zdobywali kolejne tytuły naukowe przemilczając wiele faktów niewygodnych dla ówczesnej władzy. A przecież byli i tacy, którzy posunęli się jeszcze dalej – pisali historię nieprawdziwą! Tymczasem, jak napisał  Zbigniew Herbert, „podstawowym obowiązkiem intelektualisty jest myśleć i mówić prawdę. (…) Myśleć to znaczy zastanawiać się nad tym, kim jesteśmy i jaka jest otaczająca rzeczywistość. Oznacza to siłą rzeczy odpowiedzialność za słowo”.

Moi Drodzy,
Wyższa uczelnia domaga się także uznania podmiotowości z „zewnątrz”. Jan Paweł II w przemówieniu do przedstawicieli świata nauki powiedział, że „autonomia na służbie prawdy poznawanej i przekazywanej jest warunkiem niejako organicznym podmiotowości całego społeczeństwa, wśród którego uniwersytety spełniają swoją misję” (Lublin, 9.06.1987 r.). Muszą to rozumieć i koniecznie powinni o tym pamiętać pełniący nadzór nad wyższymi uczelniami. Jeśli pragną rozwoju nauki, muszą szanować autonomię uczelni. Jeśli w jej murach zagoszczą strach i poddaństwo to ona nie ma przyszłości. Nie wykształci ludzi zdolnych do twórczego myślenia, a jedynie do powielania wyuczonych zachowań i wykonywania powierzonych im zadań. Św. Jan Paweł II, którego wielokrotnie cytujemy, którym się szczycimy, podczas spotkania z profesorami i studentami Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego na Jasnej Górze 6 czerwca 1979 roku powiedział, że niebezpieczny jest człowiek, „który nie wybiera ryzyka, nie wybiera według najgłębszych przekonań, wedle swej wewnętrznej prawdy, tylko chce się zmieścić w jakiejś koniunkturze, chce płynąć, kierując się jakimś konformizmem, przesuwając się raz na lewo, raz na prawo, wedle tego, jak zawieje wiatr”.

Na progu nowego roku akademickiego profesorom i kadrze dydaktyczno-naukowej życzę, abyście nigdy nie utracili wolności w poszukiwaniu prawdy. Bądźcie odważni a nawet skłonni do ryzyka. Miłujcie prawdę, służcie prawdzie i uczcie tego młodzież akademicką. Bądźcie odważni w ukazywaniu studentom dróg jej poszukiwania często stawiając pytanie: „Co myślicie?”. Przyszłość uczelni, szkolnictwa wojskowego i ostatecznie naszej Ojczyzny zależy od tego, ilu ludzi będzie w ten sposób dojrzałych. Ta droga ma swój urok. Owszem, ona jest trudna, ale ma swój urok! Proszę Was, idźcie tą drogą!

Drodzy Studenci!
Miejcie świadomość, że człowiek prawdy nie tworzy, ale jej wytrwale szuka. Ona jest poza i ponad nami. Życzę Wam, aby poznawanie prawdy było dla was źródłem duchowej radości. Życzę pasji w jej poszukiwaniu.

Proszę Was, podejmujcie trud zdobywania wiedzy i nabywania mądrości. Płyńcie zawsze do źródeł, pod prąd. Z prądem płyną tylko śmieci. Życzę Wam doświadczenia trudu studenckiego życia, gdyż tylko takie życie jest godne studenta wyższej uczelni wojskowej. Tylko życie trudne, wymagające, pomaga w rozwoju intelektualnym, kształtowaniu prawego sumienia i hartowaniu ducha. Ono też prowadzi do sukcesu.

Niech Wam Bóg błogosławi!

bp Józef Guzdek
Biskup Polowy Wojska Polskiego

ORDYNARIAT-FB
Nasza Służba 18/2017
Informator
Diecezji Polowej

Copyright © Kuria Polowa WP 2004 - 2017
ul. Tokarzewskiego-Karaszewicza 4; 00-911 Warszawa 62
tel. c. (0-22) 826-05-68; w. 261-87-31-93; fax c. (0-22) 826-93-37
e-mail: opwp@ron.mil.pl;