Czwartek, 26 październik 2017 r.
Ewarysta, Lucyny, Lutosławy
wyszukaj na stronie:   
You need to upgrade your Flash Player This is replaced by the Flash content.
Coraz bardziej wzrastać w łasce oto cel życia naszego. A prowadzi nas „Łaski pełna” Maryja.

bł. S.W. Frelichowski
1% podatku dla Caritas Ordynariatu Polowego Wojska Polskiego ORDYNARIAT POLOWY WP na FACEBOOK
Wiadomości październik 2008 r.
2008-10-24
Biskup Polowy WP poświęcił pomnik „Lotników Łaskich”

Uroczystość upamiętniająca lotników z Łasku rozpoczęła się uroczystą Mszą Święta w intencji ofiar systemu stalinowskiego, którzy zostali zamordowani w Charkowie i Katyniu przez NKWD w 1940 r. Eucharystii sprawowanej w kościele garnizonowym przewodniczył biskup gen.dyw. prof. dr hab. Tadeusz Płoski.
Wszystkich zebranych na uroczystości powitał ks. kan. ppłk Krzysztof Majsterek – proboszcz garnizonu Łask. W słowie powitalnym przypomniał wydarzenia powstawania nowoczesnego lotniska, które obsługuje samoloty F - 16. Ksiądz proboszcz zauważył, że od samego początku w tych wydarzeniach duchowo uczestniczył pasterz wojskowy; najpierw gdy trzy lata temu poświęcił kamień węgielny pod budowę nowej infrastruktury lotniskowej, i miesiąc temu gdy poświęcił już wyremontowane lotnisko.
W wygłoszonym kazaniu Biskup Polowy powiedział, że Sowietom „chodziło o zamordowanie elity Narodu Polskiego, ludzi wykształconych i świadomych swej polskości, by potem łatwiej było zniewolić cały Naród. .. Sowieci nazywali to „prostodusznie” obezhołowieniem, czyli pozbawieniem głowy. Zemścili się też za swą haniebną klęskę w roku 1920 (P. Szubarczyk). Następnie Kaznodzieja przypomniał nazwiska zamordowanych, oto one: ppłk Józef Bielejec, ppłk Michał Bień, ppłk Henryk Bieńkowski, ppłk Stanisław Bilmin, ppłk Roman Błażewski, ppłk Teodor Błoch, ppłk Erwin Bordolo, ppłk Konstanty Borozdin, ppłk Walerian Bogusławski, ppłk Wojciech Beuth, ppłk. Jana Mieczysław Berger, ppłk Jan Tomasz Beranek, ppłk Jan Bigocki, ppłk. Ignacy Bazarnik, mjr ppłk Gustaw Bauerfeind, ppłk Alojzy Bąk, ppłk Franciszek Bednarski, ppłk Władysław Kaliszek. Kaznodzieja powiedział również: „Wszystkie myśli i uczucia nasze dziś zwracają się z wdzięcznością ku tym bohaterom, którzy krwią zapisali jedną z najpiękniejszych kart historii Polskich Skrzydeł, Ojczyzny i Łaska. Było ich 18 młodych szermierzy przestworzy i polskiej wolności. Ich życie zostało tragicznie przerwane na lotniczym szlaku”.
Za przybycie do garnizony Łask i modlitwę w intencji zamordowanych lotników ziemi łódzkiej podziękował Biskupowi Polowemu płk dr pil. Władysław Leśnikowski – dowódca 32 Bazy Lotniczej.
Druga część uroczystości odbyła się przy pomniku lotników. Zbiórkę rozpoczął meldunek złożony Biskupowi Wojskowemu gen. dyw. Tadeuszowi Płoskiemu. O poświęcenie pomnika poprosił dowódca 32 BL. Uroczystego błogosławieństwa dokonał Ordynariusz Wojskowy. Następnie został odczytany apel poległych. Uroczystość zakończyła salwa honorowa. Przy pomniku zostało zasadzonych 18 dębów upamiętniających łaskich lotników.
W uroczystości wzięli udział przedstawiciele duchowieństwa na czele z ks. prałatem Marianem Dziubińskim – dziekanem łaskim; przedstawiciele władz samorządowych na czele ze starostą łaskim Cezarym Gabrajczykiem, burmistrzem miasta, panem Gabrielem Szkudlarczykiem, żołnierze, młodzież szkolna, mieszkańcy miasta, oraz poczty sztandarowe: 32 Bazy Lotniczej i Bractwa Kurkowego.
Ks. ppłk Jan Osiński
Oficerowie związani służbą z ziemię łódzką, którzy zginęli w Katyniu i w Charkowie, upamiętnieni przez posadzenie dębów w Łasku 24 października 2008 roku
ppłk Józef BIELEJEC
              
major dyplomowany, s. Franciszka i Joanny ze Świderków, ur. 2 II 1897 w Starachowicach. Członek Polskiej Organizacji Wojskowej, uczestnik wojny 1918-1921, obrońca Lwowa. W latach 1921-1924 w Szkole Podchorążych Saperów. w Warszawie, 1924-1928 w 4 pułku saperów, w 1929-1934 wykładowca w Szkole Podchorążych w Warszawie, 1935-1938 staż pułkowy w Puławach i studia w Wyższej Szkole Wojennej., wykładowca w Wyższej Szkoły Inżynierii., następnie w Szefostwie Saperskim Ministerstwa Spraw Wojskowych. Odznaczony Krzyżem Walecznych i Medalem Niepodległości. Żonaty, miał syna Jerzego.
ppłk Michał BIEŃ
              
major uzbrojenia, s. Franciszka i Marii ze Sterkowiczów, ur. 3 IX 1896 w Krakowie. W latach 1915-1918 służył w armii austriackiej. W Wojsku Polskim od 1919. Uczestnik wojny polsko-bolszewickiej w szeregach 6 pułku artylerii ciężkiej. Mianowany podporucznikiem w 1920. Służył w m.in. w Centralnej Składnicy Amunicyjnej. W Dęblinie i Okręgowym Szefostwie Uzbrojenia nr 5. Od 1937 kierownik referatu w Departamencie Uzbrojenia Ministerstwa Spraw Wojskowych. Odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi, medalami 1918-1921 i 10-lecia.
ppłk Henryk BIEŃKOWSKI
              
major saper, s. Stanisława i Janiny z Orłów, ur. 25 X 1900 w Dąbrowicy, pow. rówieński. W latach 1916-1917 służył w armii rosyjskiej. Od 1918 w Wojsku Polskim, przydzielony do 1 pułku inżynieryjnego Uczestnik wojny 1918-1921. Ukończył Szkołę Podchorążych w Warszawie w 1920 roku. Służył w jednostkach saperskich. W 1939 w Ośrodku Zapasowym Saperskim Nr 1. Odznaczony Krzyżem Walecznych, Złotym Krzyżem Zasługi i Srebrnym Krzyżem Zasługi, medalami 1918-1921 i 10-lecia.
ppłk Stanisław BILMIN
              
major rezerwy, Emiliana i Amelii z Zaniewskich, ur. 11 IX 1894 w Chodorówce k. Sokółki. Inżynier, absolwent Wydziału Rolnego Szkoły Głównej Gospodarstwa Rolnego w Warszawie (1925). Uczestnik I wojny światowej i wojny 1918-1921 w armii gen. Hallera. Do rezerwy przeniesiony w 1920. Przydział: Okręg Korpusu. VIII. Właściciel folwarku w Łososinie Małej. odznaczony Orderem Virtuti Militari 5 klasy, Krzyżem Walecznych. Żonaty z Wiktorią Bilminówna, miał córkę Danutę i syna Jana.
ppłk Roman BŁAŻEWSKI
             
major piechoty stan spoczynku, s. Franciszka i Aleksandry z Ebertów, ur. 28 II 1893 w Warszawie. Żołnierz Eskadry Lotniczej IV Dywizji Strzelców gen. Żeligowskiego. W Wojsku Polskim od 1919. Uczestnik wojny 1919-1920 w szerach 10 Eskadry Lotnictwa. I 6 pułku Straży Granicznej Następnie służył w Inspektoracie Wojsk Lotniczych, 1 i 5 batalionie aeronautycznych oraz 82 Pułku Piechoty jako kwatermistrz. Ostatnio przydzielony do kręgu Korpusu IX. Odznaczony Krzyżem Walecznych dwukrotnie.
ppłk Teodor BŁOCH
              
major piechoty, s. Ferdynanda i Julii z Straubów, ur. 9 XI 1895 w Kołomyi. W latach 1915-1918 służył w armii austriackiej. Żołnierz Armii gen. Hallera. Uczestnik wojny 1919-1920 w szeregach 145 . Od 1921 do 1932 służył w 45 Pułku Piechoty jako dowódca kompanii I batalionu, następnie w 10 Pułku Piechoty jako kwatermistrz. Od 1935 komendant Powiatowej Komisji Uzupełnień Sarny. Odznaczony Orderem Virtuti Militari 5 klasy, Krzyżem Walecznych, Srebrnym Krzyżem Zasługi, medalami 1918-1921 i 10-lecia. 
ppłk Erwin BORDOLO
             
major audytor, s. Teodora i Marii z Michalczewskich, ur. 25 VIII 1890 w Kulikowie, pow. żołkierwski. Absolwent Uniwersytetu Lwowskiego (1915). Żołnierz Armii gen. Hallera. W Wojsku Polskim od 1919. Uczestnik wojny 1919-1921. Następnie w sądownictwie wojskowym. Od 1937 sędzia śledczy w Wojskowym Sądzie Okręgowym Nr III. W 1939 r. sędzia 33 sądu polowego 35 Dywizji Piechoty rezerwowej Odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi, medalami 1918-1921 i 10-lecia.
ppłk Konstanty BOROZDIN
              
major, s. Jana i Marii z d. Makarów, ur. 19/31 V 1897 we Wiaźniakach, gub. włodzimierska. Uczestnik wojny 1918-1921. Inżynier, absolwent Wydziału Mechanicznego Politechniki Lwowskiej. W 1932 r. w Departament Wojskowy Ministerstwa Przemysłu i Handlu, następnie w Instytucie Badań Materiałów Uzbrojenia. Odznaczony Krzyżem Walecznych i medalami pamiątkowymi. Żonaty z Ireną z Welerów, miał dwóch synów.
ppłk Walerian BOGUSŁAWSKI
              
major dyplomowany, s. Tadeusza i Marii z Rzewuskich,ur. 15 XII 1895 w Warszawie. Inżynier, absolwent Wydziału Rolnego Wyższej Szkoły Gospodarstwa Wiejskiego (1914), Wyższa Szkoła Wojenna (1932) i Centrum Wyszkolenia Kawalerii. w Grudziądzu. Uczestnik I wojny światowej i wojny 1918-1921 w 7 . uł. Służył m.in. w 3 pułku. szwoleżerów I Sztabie Dowództwa Okręgu Korpusu X. Odznaczony Krzyżem Walecznych trzykrotnie, Medalem Niepodległości, Złotym Krzyżem Zasługi. Żonaty z Wandą z Kuleszów, miał dwóch synów.
ppłk Wojciech BEUTH
             
major piechoty, s. Mirosława i Michaliny z Rychłowskich, ur. 17 II 1891 w Hrycowie, k. Zasławia. Absolwent Gimnazjum Filologicznego w Lublinie i Kijowskiej Szkoły Wojskowej. W latach 1915-1917 służył w armii rosyjskiej. Żołnierz Brygady Strzelców Polskich i I Korpusu Wschodniego. W Wojsku Polskim od 1918, przydzielony do Dowództwa Okręgu Generalnego Kielce. Służył w jednostkach piechoty. Od 1929 r. kierownik referatu w Wydziale Mobilizacyjnym i Uzupełnienia. Dowództwo Okręgu Korpusu II. Odznaczony Krzyżem Walecznych dwukrotnie,
ppłk. Jana Mieczysław BERGER
              
major piechoty, s. Robert i Eugenii z Kobosowiczów, ur. 1 VIII 1894 w Czarnej, pow. Ropczycki. Żołnierz Legionów Polskich. W 1918 w Baonie Strzelców Ziemi Ropczyckiej, następnie przydzielony do 18 Pułku Piechoty w stopniu chorążego Uczestnik wojny polsko-bolszewickiej. Mianowany podporucznikiem w 1919, majorem ze starszeństwem 1 I 1931; przydzielony do 10 Pułku Piechoty. W 1939 szef sztabu Brygady Obrony Narodowej „Lwów”. Odznaczony Krzyżem Niepodległości, Srebrnym Krzyżem Zasługi.
Szkoła Podchorążych Kawalerii w Centrum Wyszkolenia Kawalerii w Grudziądzu. W 1939 kwatermistrz 27 Pułku Ułanów Odznaczony Orderem Virtuti Militari 5 klasy, Krzyżem Walecznych pięciokrotnie, Złotym Krzyżem Zasługi i Srebrnym Krzyżem Zasługi, medalami 1918-1921 i 10-lecia.
ppłk Jan Tomasz BERANEK
              
major w stanie spoczynku. s. Józefa i Marii z Muchjskich, ur. 14 XII 1880 w Pińczowie. Uczestnik wojny 1918-1921. Absolwent farmacji na uniwersytecie w Dopacie, magister, kierownik apteki w Centrum Wyszkolenia Sanitarnego, następnie w Szpitalu Ujazdowskim. Przydział: Centrum Wyszkolenia Sanitarnego. Właściciel apteki w Białej Podlaslaskiej. Mieszkał w Komorowie k. Warszawy. Żonaty z Leokadią z Kowalskich.
ppłk Jan BIGOCKI
             
major art. st. sp., s. Adolfa i Agaty z Dopków, ur. 30 IV 1894 w Dzierżąźnie, pow. kartuski. W latach 1914-1918 w armii niemieckiej. W Wojsku Polskim od 1919. Uczestnik wojny 1919-1921 w szeregach 16 Pułku Artylerii Polowej. Służył następnie w 3 Pułku Artylerii Ciężkiej. i 26 Pułku Artylerii Polowej. Jako dowódca dywizjonu i kwatermistrz. Od 1930 w stanie spoczynku. Przydzielony do kręgu Korpusu VIII. Odznaczony Krzyżem Walecznych, Złotym Krzyżem Zasługi, medalami 1918-1921 i 10-lecia. Referent wojskowy Starostwa w Wąbrzeźnie.
ppłk. Ignacy BAZARNIK
             
major dyplomowany, s. Jana i Katarzyny z Łaganów, ur. 26 VII 1893 w Gwoźdźcu, pow. chrzanowski. Legionista, walczył w I wojnie światowej i wojnie 1918-1921. W 1921 szef intendentury w 20 Dywizji Piechoty, następnie Okręgu Korpusu X i V; 1937 w Szefostwie Intendentury Okręgu Korpusu IV. Odznaczony Krzyżem Walecznych, Medalem Niepodległości, Złotym Krzyżem Zasługi. Żonaty z Wandą z Poźniaków, miał córkę Zofię i syna Zbigniewa.
mjr ppłk Gustaw BAUERFEIND
             
major rezerwy, s. Gustawa i Zofii z Telerów, ur. 20 X 1886 w Gołkowie w. Warszawy. Inżynier, absolwent Politechniki w Goethen w Austrii. Uczestnik I wojny światowej. W 1918-1923 na kierowniczych stanowiskach w Wojskowej Szkole Samochodowej w Łodzi, m.in. dowódcą szkoły. W 1923 dowódca 4 Dywizjonu Samochodowego Od 1924 w rezerwie Żonaty z Marią z Rachterów, miał syna Jerzego i córkę Krystynę.
ppłk Alojzy BĄK
              
major weterynarii, s. Augustyna i Marii z Czekałów, ur. 22 XII 1897 w Kobylejgórze, pow. Ostrzeszowski. Absolwent gimnazjum w Kępnie. W latach 1916-1918 w armii niemieckiej. Uczestnik powstania wielkopolskiego i wojny 1919-1920 w szeregach 8 Pułku Strzelców (późniejszy 62 Pułk Piechoty). Mianowany podporucznikiem. w 1919. Od 1927 jako lekarz weterynarii służył w Wojskowej Pracowni Weterynaryjnej w Warszawie. W 1939 r. kierownik Centrum Wyszkolenia i Badań Weterynaryjnych Odznaczony Orderem Virtuti Militari 5 klasy, Krzyżem Niepodległości, Krzyżem Walecznych dwukrotnie, medalami 1918-1921 i 10-lecia. Dyrektor Weterynarii.
ppłk Franciszek BEDNARSKI
              
major kawalerii, s. Kaspra i Anny z Piwowarskich, ur. 2 IV 1897 w Kunicach, pow. krakowski, absolwent Seminarium Nauczycielskiego w Krakowie. Żołnierz Legionów Polskich, ranny w 1915. Od 1918 w Wojsku Polskim, przydzielony do 2 Pułku Szwoleżerów. Uczestnik wojny 1918-1921. Służył w jednostkach kawalerii. Od 1938 komendant Rejonowego Przysposobienia Wojskowego Konnego 13 Dywizji Piechoty. W 1939 dowódca szwadronu kawalerii dywizyjnej 13 Dywizji Piechoty. Odznaczony Krzyżem Niepodległości, Krzyżem Walecznych trzykrotnie, medalami 1918-1921 i 10-lecia.
ppłk Władysław KALISZEK
               
podpułkownik artylerii, s. Jana i Walerii z Jabłońskich, ur. 10 X 1895 w Kałudze. Od 1916 w armii rosyjskiej, w której ukończył szkołę oficerską. W 1917 w III Korpusie Wschodnim. Członek Polskiej Organizacji Wojskowej. Od 1918 w Wojsku Polskim, adiutant I Brygady Artylerii. Polowej, potem dowódca Brygady Artylerii i w 1 Pułku Artylerii Polowej i 6 Dywizjonie Artylerii Konnej. Po wojnie służył w 3 Dywizjonie Artylerii Konnej., 1 Pułku Artylerii Polowej lekarz i Centrum Wyszkolenia Artylerii. Od 1935 dowódca 12 Dywizjonu Artylerii Konnej. i 1 Dywizjonu Artylerii Konnej W 1939 dowódca artylerii. dywizyjnej 24 Dywizji Piechoty. Odznaczony Orderem Virtuti Militari 5 klasy, Złotym Krzyżem Zasługi, Medalem Niepodległości, medalami 1918-1921 i 10-lecia.
Na podstawie „Charków. Księga cmentarna”, „Katyń. Księga Cmentarna”
 
Kliknij, aby powiekszyć Kliknij, aby powiekszyć Kliknij, aby powiekszyć Kliknij, aby powiekszyć Kliknij, aby powiekszyć
ORDYNARIAT-FB
Nasza Służba 18/2017
Informator
Diecezji Polowej

Copyright © Kuria Polowa WP 2004 - 2017
ul. Tokarzewskiego-Karaszewicza 4; 00-911 Warszawa 62
tel. c. (0-22) 826-05-68; w. 261-87-31-93; fax c. (0-22) 826-93-37
e-mail: opwp@ron.mil.pl;